روشنایی

روشنایی
از اعداد برای تعریف نور چراغ استفاده کنید

توزیع شدت نور و توزیع روشنایی لامپ ها وضعیت نور را با تصاویر دیجیتال توصیف می کند. این یک تحلیل دقیق و شهودی از نور است، اما هنوز نسبتاً پیچیده است.

به طور کلی، ما فقط باید ارزش خاص روشنایی را درک کنیم. پارامترهایی که اغلب در محاسبه روشنایی مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از راندمان نور لامپ ها، ضریب نگهداری و غیره.

بازده نوری یک لامپ به نسبت کل شار نور خروجی لامپ به کل شار نوری منبع نور لامپ اشاره دارد. بازده نوری لامپ به ساختار، طراحی نوری، جنس و غیره لامپ مربوط می شود. به طور کلی، هر چه بازده نوری بالاتر باشد، بهتر است. اگر راندمان نوری نسبتاً کم باشد، دمای داخل لامپ ممکن است افزایش یابد، به خصوص برای LED های حساس به گرما. دستگاه، منجر به فروپاشی نور تسریع شده و طول عمر کوتاه می شود.

ضریب بهره برداری: از آنجایی که روشنایی تنها به میزان نور خروجی لامپ مربوط نمی شود، بلکه به بازتاب مواد فضای روشن، ساختار لامپ و سایر عوامل نیز مربوط می شود، این عوامل ضریب بهره برداری لامپ هستند. ضریب استفاده از لامپ های سنتی کم است، معمولاً در حدود {{0}}.3 تا 0.5 است. از آنجایی که LED ها به طور کلی به شار نوری لامپ های LED اشاره دارند، ضریب استفاده از لامپ های LED عمومی نسبتاً بالا است.

ضریب نگهداری: این نیز پارامتری است که اغلب در محاسبه روشنایی فضا استفاده می شود. همچنین به عنوان ضریب اتلاف نور نیز شناخته می شود، مخفف انگلیسی آن LLF است و نام کامل آن Light Loss Factor است که عمدتاً به میزان پوسیدگی نور منبع نور و پیری لامپ مربوط می شود. این عوامل را می توان با ضریب نگهداری بیان کرد که عبارت است از نسبت روشنایی لامپ پس از مدتی به روشنایی تازه نصب شده سیستم. اگر روشنایی برای روشنایی عمومی خانه محاسبه شود، این ضریب معمولاً با حدود {0}}.8 یا 0.7 بیان می شود.

محاسبه دقیق روشنایی بسیار پیچیده است و به طور کلی از یک فرمول محاسبه ساده برای محاسبه روشنایی متوسط ​​استفاده می شود.

روشنایی متوسط ​​(Eav)=کل شار نوری منبع نور * ضریب استفاده (cu) * ضریب نگهداری (MF) / مساحت (m2)

مقدار متوسط ​​روشنایی نشان دهنده روشنایی هر نقطه از سطح روشن نیست. به منظور اطمینان از یکنواختی روشنایی تا حد امکان، اگر چندین لامپ مشابه روشنایی را فراهم کنند، فاصله باید به مقدار پارامتر SC زیر اشاره داشته باشد.

برای محاسبه روشنایی مورد نیاز برای روشنایی خانه می توانید به این فرمول میانگین روشنایی مراجعه کنید. به طور کلی، اتاق نشیمن می تواند با توجه به سناریوهای کاربردی مختلف، نورهای مختلفی را انتخاب کند. هنگام تماشای فیلم، 20lx کافی است و فعالیت های عمومی معمولاً به روشنایی 150lx نیاز دارند. در رستوران، زمانی که اعضای خانواده در حال صرف غذا هستند، روشنایی 150 لیتر است، اما زمانی که دوستان در حال صرف شام هستند، روشنایی بین 300 تا 500 لیتر مورد نیاز است و دمای رنگ را می توان در دمای رنگ پایین تر یا کمی بالاتر 4000 کیلو گرم انتخاب کرد، زیرا در یک محدوده دمای رنگ خاص، تفاوت در روشنایی وجود دارد ناراحتی ایجاد نمی کند. با این حال، اگر تفاوت در دمای رنگ و روشنایی بیش از حد زیاد باشد، به عنوان مثال، اگر دمای رنگ کمتر از 3000k و روشنایی بالاتر از 1500lx باشد، باعث ایجاد احساس خفگی و ناراحتی در افراد می شود. اتاق خواب معمولاً نور 150lx را نیز انتخاب می کند. اگر نیاز به مطالعه دارید، می توانید نورهای محلی مانند لامپ های رومیزی، لامپ های زمینی و لامپ های دیواری را اضافه کنید تا روشنایی 300 تا 500lx را ارائه دهید. اتاق مطالعه معمولاً از نور 300 تا 500lx و دمای رنگ 4000K استفاده می کند. اما برای برخی از کارهای ظریف، مانند کارهای پیش نویس، روشنایی 700 تا 800 یا حتی 1000lx ممکن است مورد نیاز باشد. به دلیل بدتر شدن بینایی سالمندان، استفاده از روشنایی بالاتر 300-500lx در اتاق سالمندان توصیه می‌شود. از 100-150lx برای فعالیت های عمومی در اتاق کودکان استفاده کنید. هنگام مطالعه از 300-500lx استفاده کنید. از منابع نور نقطه ای در اتاق کودکان مانند نورهای پایین و نورافکن استفاده نکنید، بلکه به جای لامپ های شکننده مانند شیشه، از لامپ هایی با سایه روشن های ملایم استفاده کنید. روشنایی عمومی در آشپزخانه از 150lx استفاده می‌کند و 300-500lx بالای میز عمل استفاده می‌شود. ناحیه آرایش توالت به روشنایی بیشتر 300-500lx و به دنبال آن قسمت شستشو نیاز دارد و سایر فعالیت‌ها می‌توانند از روشنایی کمتر استفاده کنند.

روشنایی نقطه وسط چراغ روشنایی با نقطه زیر چراغ روشنایی یکسان است. در این زمان فاصله بین لامپ ها بر روی s، ارتفاع بر روی mh و نسبت آن sc است. این حداکثر فاصله مورد نیاز برای اطمینان از روشنایی یکنواخت نامیده می شود.